نشست نخست از سلسلهی نشستهای «عرفان حافظ» در تاریخ ۹۵/۸/۱۶ به همت کانون اندیشهی مطهر در دانشگاه یزد برگزار شد.
در این نشست دکتر محمد خدادادی به بحث درباره حافظ و اندیشههای این شاعر برجستهی ادبیات فارسی پرداخت. سخنرانی ایشان شامل ۳ بخش بود.
در بخش نخست به راز ماندگاری اشعار حافظ و دلیل آن از جمله چند بُعدی بودن شعر حافظ پرداخته شد. از دیدگاه ایشان، شعری ماندگار است که «من» شاعر از یک «من» خودی، به یک «من» انسانی و بالاتر از آن به یک «من» الهی تبدیل شود. چنین شعری ورای زمان است، تاریخ مصرف نخواهد داشت و در همهی اعصار ماندگار خواهد بود و شعر حافظ از زمرهی این اشعار است.
دکتر خدادادی در بخش دیگری از سخنان خود به این موضوع پرداختند که اگر چه شعر حافظ، شعری چند بعدی است و هر کسی بنا به «افق انتظار» خود آن را درک می کند اما جان مایهی اصلی تفکر حافظ، تفکر عرفانی است. یعنی حافظ دغدغهی شناخت و معرفت دارد و این موضوع به خوبی در اشعارش پیداست.
ایشان با ذکر شواهدی از شعر حافظ نشان دادند که حافظ دغدغهی کمال و معرفت دارد.
بخش سوم از سخنرانی دکتر خدادادی به بیان شواهد و براهین در اثبات عرفان حافظ اختصاص داشت. ایشان دلایل اثبات عرفان در شعر حافظ را در ذیل سه عنوان طبقهبندی کردند: ۱) دلیل عقلی ۲) شواهد آشکار از بیان مباحث عرفانی در دیوان حافظ ۳) قراین رمزی از بیان مباحث عرفانی در دیوان حافظ ( بررسی شعر حافظ در دستگاه زبان و ادبیات عرفانی فارسی).
ایشان در این نشست به بیان دلایل عقلی وجود عرفان در شعر حافظ پرداختند و در ادامه به بیان مثداری از قراین آشکار وجود مباحث عرفانی در دیوان حافظ را بیان کردند و ارائه قراین بیشتر را به جلسه بعد موکول نمودند.
